Schelpen

Het schelpen verzamelen is al een zeer oude hobby die tot op heden den dag nog steeds beoefend word. Vele mensen kiezen om zich te richten op tropische schelpen omdat deze vaak bizarre stekels hebben en bijzondere kleuren. Maar ook in uw achtertuin komen de mooiste slakken voor, denk bijvoorbeeld eens aan Cepaea nemoralis Een prachtig geel of oranje slakje met een of meerdere zwarte banden over de schelp. Veel verzamelaars richten zich na verloop van tijd vaak op een familie of groep. Populaire schelpen zijn bijvoorbeeld de conidae, cypraeidae, en pectinidae.

Voor de serieuze verzamelaar is het belangrijk om specimens van een soort uit verschillende locaties te verzamelen. Hierdoor krijg je een beter overzicht van de differentiatie binnen het verspreidingen gebied van de soort. Ook mag ik hier natuurlijk niet vergeten dat het gegevens verzamelen net zo belangrijk is. Naam, vindplaats, Wanneer is het gevonden, Op het strand of….. al deze gegevens zet je thuis in een database

Polyplacophora / Keverslakken

Polyplacophora ofwel keverslakken zijn de meest onbekende weekdieren. Zij hebben net als slakken een grote voet om zich voort te bewegen. Maar in plaats van een huisje bestaat het pantser van deze dieren uit 8 delen.

Biologie

Vaak worden deze mollusken verward met pissebedden omdat het schild hier een beetje op lijkt. Pissebedden zijn echter kreeftachtigen en geen weekdieren. Alle keverslakken hebben een schild dat bestaat uit acht segmenten die door een band bij elkaar gehouden worden. Dit schild zorgt ervoor dat de dieren zich op kunnen rollen als een bal wanneer er gevaar dreigt. Als een keverslak sterft vallen de afzonderlijke kleppen uit elkaar.  Het grootste deel van het weke lichaam is een gespierde voet aan de onderkant. Het hart dat drie kamers heeft bevind zich aan de achterkant van de keverslak. De mond bevind zich aan de onderkant en heeft een tongachtige structuur die een radula wordt genoemd. Deze radula heeft meerdere rijen tanden met 17 tanden per rij. De radula gebruikt het dier om microscopische algen van het substraat af te schrapen. De cilia trekken het voedsel “ de microscopische algen “ in een stroom van slijm door de slokdarm. Hier verteert het vervolgens langzaam door enzymen uit een paar grote keelholten. In de slokdarm opent zich vervolgens weer een maag waar enzymen uit het spijsverteringskanaal de afbraak van het voedsel voltooien. Als alles is afgerond opent de anus zich net achter de voet van de keverslak. Keverslakken missen een (duidelijk te onderscheiden) hoofd en hun zenuwstelsel lijkt meer op een gespreide ladder.

Soorten

Hier onder ziet u de lijst met families van keverslakken die linkt naar de lijsten met verschillende soorten keverslakken. In deze database worden enkel de keverslakken opgenomen die in mijn verzameling zitten en de exemplaren uit de webshop die dus soms zelfs nog beschikbaar zullen zijn.

Acanthochitonidae

Chaetopleuridae

Chitonidae

Ischnochitonidae

Leptochitonidae

Meer weten over keverslakken in het algemeen? Lees dan het blog Polyplacophora of wel keverslakken.

En zoekt u naar keverslakken voor uw eigen verzameling? Ga dan naar www.mineralenenfossielenkopen.nl/schelpen/keverslakken-polyplacophora. Elk specimen of elke serie specimens die u daar ziet zijn ook in deze database terug te vinden. Dit ook als het specimen al lang is verkocht, door het specimen specifieke nummer kunt u de data altijd makkelijk terugvinden ook als u deze zelf verloren bent.