Echinodermata / stekelhuidigen

Zee-egels (Echinoidea)

De Echinoidea (Zee-egels) zijn een aparte klasse binnen de stekelhuidigen. Onder de Echinoidea vallen onder andere de zee-appels, Zeeklitten, en zanddollars. Zee-egels zijn min of meer bolvormig, ovaal, hartvormig of schijfvormig. De zee-egels variëren in grote van 3 tot 10 centimeter. De dieren zijn 5 kantig symmetrisch. En hebben een intern skelet dat bestaat uit platen, op deze platen zitten Tuberkels (Bobbels). Op de tuberkels zitten de stekels die verschillende functies hebben. Zoals het vasthechten aan de bodem, verdediging en het graven. De meeste zee-egels zijn herbivoren die leven op algen en wier, toch zijn er ook carnivore soorten. Het voedsel vermalen zij met een kauw-orgaan genaamd ; de lantaarn van aristotiles. Dit orgaan bestaat uit een aantal platen die de zee-egels op en neer kunnen bewegen om het voedsel te malen. Via de mond gaat het voedsel vervolgens door de darm naar de anus. De anus kan zowel aan de bovenkant als aan de zijkant van de egel zitten afhankelijk van de soort.

Zeelelies (Crinoidea)

tot de 2e helft van de 19e eeuw werd deze diergroep nog als uitgestorven beschouwd. Destijds waren alleen de fossielen exemplaren bekend uit verschillende gesteente lagen. In 1864 echter werd er uit het Vestfjord in Noorwegen voor het eerst een levend exemplaar opgevist.

Het lichaam van zeelelies bestaat uit een steel en 5 paar armen met op die armen kleinere “armpjes”. Deze armen staan gerangschikt rondom de mond in het deel dat de steel en de armen verbindt. De armen vangen voedseldeeltjes en brengen deze naar de mond toe. Er zijn er ook vrij zwemmende zeelelies en deze hebben geen steel.

Vandaag de dag zijn er zo’n 625 levende soorten bekend, voornamelijk uit de tropische zeeën.

Zee-egels

Zeelelies

Zeesterren